Rumput merupakan bahagian penting dalam kerja penghijauan, dan liputan rumput merupakan salah satu petunjuk penting untuk menilai tahap penghijauan moden. Tumbuhan rumput terutamanya merujuk kepada tumbuhan rendah yang menutupi tanah. Ia boleh digunakan untuk membentuk kawasan padang rumput yang rata atau sedikit beralun yang luas. Ia merupakan salah satu keadaan penting yang menandakan persekitaran penghijauan dan tahap penghijauan. Rumput bukan sahaja tempat untuk orang ramai berehat dan melawat di taman, kebun, dataran, jalan, zoo, taman botani, taman hiburan, sekolah, hospital, dan sebagainya, tetapi ia juga boleh digunakan untuk padang sukan, lapangan terbang, empangan, sungai, landasan kereta api, lebuh raya dan perlindungan cerun. Ia adalah tumbuhan permukaan dengan tanah yang baik.
1 Pemilihan standard rumput
Pemilihan penghijauan rumput berkaitan dengan keadaan tapak penanaman, ciri-ciri fungsi rumput dan tabiat biologi spesies rumput. Sama ada rumput boleh menggunakan sepenuhnya manfaat fungsinya secara langsung berkaitan dengan spesies rumput yang dipilih. Oleh itu, aspek berikut harus dipertimbangkan semasa memilih spesies rumput: ① Spesies rumput yang disesuaikan dengan keadaan persekitaran tempatan, mudah membiak, tumbuh dengan cepat, dan mengekalkan daun hijau terang untuk jangka masa yang lama sepanjang tahun. ② Spesies rumput saka yang tahan pemangkasan dan pijak, dan mempunyai keupayaan yang kuat untuk bersaing dengan rumpai. ③ Keupayaan yang kuat untuk menyesuaikan diri dengan persekitaran yang buruk, tahan terhadap kemarau, genangan air, gas berbahaya, perosak dan penyakit, kemandulan, dsb. ④ Mengikut keadaan penyelenggaraan dan pengurusan, cuba pilih spesies rumput dengan tumbuhan pendek, daun nipis, pertumbuhan yang konsisten, dan warna daun yang cantik.
2 Menyediakan tanah sebelum menanam
Sebelummembentangkan rumput, tanah di tapak tersebut perlu diperbaiki dan sistem saliran dan pengairan perlu disediakan. Pada permulaan penubuhan rumput, rumpai perlu dibuang dan semua jubin, batu kerikil dan serpihan lain perlu dibersihkan dari tapak. Rumput hendaklah diratakan dengan isian yang tinggi dan isian yang rendah. Tumbuhan rumput adalah rumput rendah tanpa akar tunjang yang tebal dan taburan akar yang cetek. Cuba jadikan ketebalan tanah kira-kira 40 cm, sebaik-baiknya tidak kurang daripada 30 cm. Jika tanah ditemui di kawasan tempatan, Jika lapisannya kurang atau terdapat terlalu banyak tanah campuran, tanah tersebut perlu diganti untuk memastikan pertumbuhan rumput yang seragam. Semasa menyediakan tanah, anda boleh menggunakan baja asas, seperti baja, kompos, gambut dan baja organik lain, kemudian bajak sekali, dan kemudian ratakan tanah untuk mengelakkan pengumpulan air. Permukaan rumput rata yang ideal hendaklah sedikit lebih tinggi di tengah dan secara beransur-ansur condong ke arah sisi atau tepi. Rumput di sekeliling bangunan hendaklah 5 cm lebih rendah daripada asas dan kemudian condong ke luar. Rumput di mana tanahnya terlalu kering atau paras air bawah tanah terlalu tinggi atau di mana terdapat terlalu banyak air, serta rumput di padang sukan, harus dilengkapi dengan paip tersembunyi atau parit terbuka untuk saliran. Kemudahan saliran yang lebih lengkap ialah sistem paip tersembunyi yang disambungkan ke permukaan air bebas atau rangkaian paip saliran. . Sebelum perataan terakhir tapak, rangkaian paip pengairan pemercik juga harus ditimbus.
3 Cara menanam rumput
3.1 Kaedah menyemai
Ia sesuai untuk benih rumput yang menghasilkan sejumlah besar benih dan mudah dikumpulkan. Ia boleh dibiakkan melalui benih. Lazimnya disemai pada musim luruh atau musim bunga, ia juga boleh disemai pada musim panas, tetapi kebanyakan benih rumput bercambah dengan buruk dalam cuaca panas. Pada prinsipnya, benih rumput musim panas disemai pada musim bunga dan boleh disemai pada akhir musim bunga dan awal musim panas; benih rumput musim sejuk disemai pada musim luruh. Untuk meningkatkan kadar percambahan, benih yang sukar bercambah harus dirawat sebelum menyemai.
3.2 Kaedah menyemai batang
Kaedah menyemai batang boleh digunakan untuk spesies rumput yang terdedah kepada stolon, seperti dogroot, rumput karpet, zoysia tenuifolia, rumput bent menjalar, dan sebagainya. Kaedah ini adalah dengan menyodok halaman induk, mengibaskan tanah yang melekat pada akar atau membilasnya dengan air, dan kemudian menyebarkan akar atau memotongnya menjadi bahagian pendek sepanjang 5 hingga 10 cm, dengan setiap bahagian mempunyai sekurang-kurangnya satu nod. Sebarkan bahagian batang kecil secara merata di atas tanah, kemudian tutup dengan tanah halus setebal kira-kira 1 cm, tekan perlahan-lahan, dan semburkan air dengan segera. Mulai sekarang, semburkan air sekali sehari pada waktu pagi dan petang, dan secara beransur-ansur kurangkan bilangan semburan air selepas akar berakar. Batang boleh disemai pada musim bunga apabila benih rumput mula bercambah, tetapi biasanya dilakukan pada bulan Ogos hingga September pada musim luruh, kerana ia mengambil masa 3 bulan untuk menyemai musim bunga, dan 2 bulan untuk menyemai musim luruh untuk menutupi tanah.
3.3 Kaedah penanaman berpecah
Selepas menyodok rumput, longgarkan semak dengan berhati-hati dan tanamkannya dalam lubang atau jalur pada jarak tertentu. Jika Zoysia tenuifolia ditanam secara berasingan, ia boleh ditanam dalam jalur pada jarak 30 hingga 40 cm. Setiap 1 m2 rumput boleh ditanam dalam 30 hingga 50 m2. Selepas menanam, bendung dan siram sepenuhnya. Pada masa hadapan, berhati-hati agar tidak mengeringkan tanah dan perkukuhkan pengurusan. Selepas menanam, rumput boleh ditutup dengan tanah selepas 2 tahun. Jika anda ingin membiak dengan cepat dan membentuk rumput, pendekkan jarak antara jalur.
3.4 Kaedah penyebaran
Kelebihan utama kaedah ini ialah ia boleh membentuk rumput dengan cepat, boleh dijalankan pada bila-bila masa, dan mudah diurus selepas penanaman. Walau bagaimanapun, ia mahal dan memerlukan sumber rumput yang banyak. Ia boleh dibahagikan kepada bentuk berikut.
(1) Kaedah penurapan tertutup. Kaedah menutup seluruh tanah tanpa meninggalkan sebarang ruang. Potong rumput menjadi jalur panjang, selebar 25 hingga 30 cm dan setebal 4 hingga 5 cm. Ia tidak boleh terlalu tebal untuk mengelakkannya daripada terlalu berat. Semasa memotong rumput, letakkan papan kayu dengan lebar tertentu di atas rumput, dan kemudian potong dengan penyodok rumput di sepanjang tepi papan kayu. Semasa meletakkan rumput, jarak 1 hingga 2 cm harus ditinggalkan pada sambungan rumput. Permukaan rumput boleh ditekan dan diratakan dengan tiub untuk menjadikan permukaan rumput dan permukaan tanah di sekelilingnya rata. Dengan cara ini, rumput dan tanah bersentuhan rapat, terlindung daripada kemarau, dan rumput mudah ditanam. Sod harus disiram secukupnya sebelum dan selepas meletakkan.
(2) Kaedah penurapan pertengahan. Secara amnya terdapat dua bentuk kaedah penurapan. Yang pertama ialah menggunakan rumput segi empat tepat, yang diturap dan diputar, dengan jarak 3 hingga 6 cm antara setiap bahagian, dan kawasan turap menyumbang 1/3 daripada jumlah kawasan. Yang lain ialah setiap bahagian rumput disusun secara berselang-seli, berbentuk seperti bunga plum, dan kawasan penanaman adalah 1/2 daripada jumlah kawasan. Semasa menanam, tempat rumput ditanam hendaklah digali mengikut ketebalan rumput untuk menjadikan permukaan rumput dan tanah rata. Setelah rumput diletakkan, ia boleh ditimbus dan kemudian disiram. Contohnya, semasa menanam pada musim bunga, stolon akan tumbuh ke semua arah selepas musim hujan, dan rumput akan bersambung rapat antara satu sama lain.
(3) Kaedah penyebaran artikel.Potong rumputmenjadi jalur panjang selebar 6 hingga 12 cm dan tanam dengan jarak baris 20 hingga 30 cm. Rumput yang diletakkan dengan cara ini boleh dicantumkan sepenuhnya selepas setengah tahun. Pengurusan selepas penanaman adalah sama seperti kaedah penurapan antara pokok.
Masa siaran: 14 Ogos 2024